Nasza społeczność

Magdalena Bielska

Magdalena Bielska

Z Fundacją związana od 2015 jako koordynator projektu “Nauka i Aktywizacja Zawodowa osób Niepełnosprawnych” oraz osoba odpowiedzialna za funkcjonowanie naszej fundacji w wirtualnym świecie. Absolwentka pedagogiki na Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Z pasją angażuje się w działania, które kształcą, inspirują i służą społeczeństwu.

Igor Sikorski

Igor Sikorski

Alpejczyk, kolarz

rocznik ’90, Kraków

Uczestnik Pucharu Europy, Pucharu Świata, Mistrzostw Świata i Igrzysk Paraolimpijskich w Sochi 2014.

Mateusz Witkowski

Mateusz Witkowski

Kolarz, zawodnik uprawiający unihokej na wózkach

rocznik ’86, Sosnowiec

Zawodnik drużyny Wheel Wolf Sosnowiec – unihokej na wózkach.
Reprezentant Polski.

Michał Siatkowski

Michał Siatkowski

Koszykarz, szermierz

rocznik ’91, Warszawa

Uczestnik Mistrzostw Polski – 5 – te miejsce, pucharu świata, mistrzostw świata w szermierce na wózkach.

Rafał Ziomek

Rafał Ziomek

Szermierz

rocznik ’91, Warszawa

Wielokrotny medalista Mistrzostw Polski i Pucharów Świata.

 

Rafał Treter

Rafał Treter

Szermierz, koszykarz

rocznik ’87, Warszawa

Zawodnik IKS AWF Warszawa, student (Bezpieczeństwo Narodowe).

 

 

Bartosz Mrozek

Bartosz Mrozek

Alpejczyk

rocznik ’75, Zakopane

Miłośnik sportów ekstremalnych, propagator sportu wśród młodzieży

Krystian Giera

Krystian Giera

Kolarz szosowy

rocznik ’82, Inowrocław

Andrzej Szczęsny

Andrzej Szczęsny

Alpejczyk, kolarz szosowy

rocznik ’82, Sieniawa

Uczestnik Pucharu Europy, Pucharu Świata, Mistrzostw Świata i Igrzysk Paraolimpijskich Vancouwer i Sochi 2014.

 

Agnieszka Harasim

Agnieszka Harasim

Kolarstwo szosowe

rocznik ’88, Kraków

Instruktor sportu osób niepełnosprawnych, psycholog, absolwentka Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji na Akademii Humanistycznej w Pułtusku.

Rafał Szumiec

Rafał Szumiec

Kolarz szosowy, alpejczyk

rocznik ’83, Kraków

Mistrz Polski w kolarstwie ręcznym w kategorii MH3, propagator sportu, współtwórca grupy VeloAktiv.

Piotr Mikołajczyk

Na wstępie mojego opowiadania napiszę w skrócie o tym skąd pochodzę.

Urodziłem się w Gryfinie które jest małą mieściną w województwie Zachodniopomorskim.

Moją miejscowością rodzinną jest Radziszewo która jest po między Gryfinem a Szczecinem.

Gdy osiągnąłem wiek szkolny, zacząłem uczęszczać do szkoły w pod poznańskich Owińskach.

W Owińskach spędziłem praktycznie swoje całe dzieciństwo.

Był to tak jak mam napisane w moim CV „Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych” Im Synów Pułku.

W ośrodku tym ukończyłem szkołę podstawową, gimnazjum oraz szkołę zawodową.

W czasie mojego dosyć długiego pobytu w tym ośrodku poznałem dużo fajnych osób.

Mieszkaliśmy w internacie gdyż wielu z nas pochodziło z różnych dalekich miejsc z całego kraju.

W czasie pobytu w internacie poza nauką, każdy z nas rozwijał swoje różne zainteresowania i umiejętności.

Ja po za nauką uprawiałem sport „lekkoatletykę”.

Każdego dnia po zajęciach lekcyjnych, jakiś czas po objedzie, mała grupka chętnych osub trenowała na terenie ośrodka.

Cały rok trenowania podsumowywały różne wyjazdy na między szkolne zawody sportowe, które odbywały się na wiosnę w sezonie w różnych miejscach w kraju.

Mi przez kilka lat czynnego uprawiania sportu udało się zdobyć 11 medali w kilku dyscyplinach.

Lecz najbardziej w pamięci zapadły mi zawody „Spartakiada młodzieży”, które odbyły się w Lublinie.

Wyjechaliśmy tam dużą grupą autokarem, zawody odbywały się w cyklu trzy dniowym.

Były to zawody między szkolne, wzięło w nich udział 10 ośrodków z całego kraju.

O prócz startów indywidualnych na koniec zawodów był podsumowywany wynik wszystkich poszczególnych ekip które brały udział.

Nasz ośrodek zdobył wspaniałe drugie miejsce w klasyfikacji punktowej za osiągnięcia poszczególnych zawodników i otrzymaliśmy wielki puchar.

Wszyscy zdobyliśmy bardzo dużo medali, mi udało się zdobyć trzy złote w trzech konkurencjach w których startowałem.

Jednak po jakimś czasie zakończyłem moją przygodę z bieganiem, ponieważ zaczęły się kłopoty ze stawami w kolanach przy większych obciążeniach treningowych.

Jeszcze w trakcie pobytu w ośrodku zacząłem rozwijać się pod względem muzycznym.

Uczęszczałem na szkolny chór który działał na terenie ośrodka i działa do dziś.

Po za uczęszczaniem na ten chór ćwiczyłem śpiew indywidualnie, zacząłem wyjeżdżać na różne festiwale i koncerty sam ale również z chórem.

Po ukończeniu szkoły w 2008 roku nadal jakiś czas starałem się rozwijać wokalnie ćwicząc samemu w domu.

Jak już wspominałem po wyżej o wyjazdach na różne koncerty to mogę tu wyróżnić kilka w których brałem udział:

– Pół finał festiwalu „Piosenki Zaczarowanej” Anny Dymnej

– kilka lat z rzędu na Impresjach Artystycznych w Ciechocinku, odbywały się tam profesjonalne warsztaty wokalne pod okiem instruktorów,

A na końcu odbywał się festiwal w Parku zdrojowym a towarzyszyła nam orkiestra

– integracyjny festiwal w Starogardzie gdańskim na którym byłem dwu krotnie ale on już niestety nie istnieje.

Jeździłem też na inne np.: Buska-Zdruj, Cieplic, Turku, Bytomia odrzańskiego i też raz śpiewałem na dniach Dąbrowy Górniczej.

Po za śpiewaniem po ukończeniu szkoły starałem się dokształcać.

Brałem udział w różnych projektach organizowanych przez Polski Związek Niewidomych.

Projekty te miały nam pomagać w odnalezieniu się na rynku pracy.

Od jakiegoś czasu zamieszkałem w Poznaniu i tutaj właśnie miałem dużą możliwość uczestniczenia w tych projektach.

Ukończyłem szkolenie komputerowe ECDL w Poznaniu, dziesięciodniowe szkolenie Obsługi Klijęta Telefonicznego w Bydgoszczy i pare szkoleń pod kontem zatrudnienia.

Po za tym o sobie mogę tu jeszcze napisać że lubię podróżować, nawiązywać nowe znajomości, jestem osobą otwartą i pozytywnie nastawioną do życia.

Z zainteresowań jeszcze mogę tu dodać, że lubię sport, głównie piłkę nożną i skoki narciarskie.

A tak po za tym cenię sobie rzetelność, uczciwość, jasne i przejrzyste sytuacje.

I to w sumie było by na tyle.

 

Patrycja Wójciak

Patrycja Wójciak

CrossFit, Sit Wakeboard

Nazywam się Patrycja Wójciak.

Mam 20 lat.

Pochodzę z Tomaszowa Mazowieckiego, lecz na codzień mieszkam w Warszawie.

Na wózku poruszam się od 9 grudnia 2014r.

Jestem osobą bardzo aktywną.

Dużo podróżuję, jeżdżę na koncerty i spotykam się z przyjaciółmi.

Jednak moją największą pasją jest sport.

Trenuję CrossFit na Wilanowie-  zdobyłam 3 miejsce w zawodach Wheel Throwdown 2015 w kategorii “Open 1”.

Ostatnio zaczęłam również trenować Sit Wakeboard w Konstancinie. Jeżdżę na różnego rodzaju obozy sportowe, biorę udział w maratonach. Moim ostatnim osiągnięciem jest zdobycie Góry Kamieńsk.

W tym roku brałam również udział w Wyborach Miss Polski na wózku 2016, organizowanych przez Fundację Jedyna Taka, gdzie zostałam wybrana jako 1Vice Miss Polski na wózku.

Michał Nalewajek

Szermierz

 

Rocznik 92

2 miejsce drużynowo floret na Igrzyskach Paraolimpijskich Rio

3 miejsce drużynowo szpada na Igrzyskach Paraolimpijskich Rio

2 miejsce drużynowo floret Mistrzostw Świata

2 miejsce drużynowo Mistrzostw Europy

3 miejsce drużynowo floret/szpada Mistrzostw Europy

3 krotny Mistrz Świata u23

Wielokrotny medalista Mistrzostw Polski, medalista Pucharu Świata  

 

Waldemar Zelent

Nazywam się  Waldemar Zelent, mieszkam w Bytomiu. Jestem niepełnosprawny od urodzenia. Otwarty dla ludzi i pozytywnie nastawiony do świata. Lubię ludzi szczerych, którzy nie boją się życiowych wyzwań i mówiących wprost co myślą o sobie i innych. Cenię spokój i unikam  konfliktowych ludzi. Lubię pomagać innym. Własne porażki to motywacja by Pokonać siebie i BYĆ WIELKIM. Imponują mi ludzie z fundacji “Nie widzę przeszkód” ponieważ dla nich niemożliwe nie istnieje.

Szymon Oracz

Nazywam się Szymon. Mam 30 lat. Jestem wesołą istotką, w której jest mnóstwo energii i zapału do życia. Codziennie na mojej twarzy pojawia się szczery uśmiech. Staram się zwalczać wszystkie przeszkody stojące mi na drodze do upragnionego celu. Ukończyłem studia na Akademii Morskiej w Gdyni o kierunku rachunkowość i finanse przedsiębiorstw zdobywając tytuł magistra, a także zdobyłem upragnione prawo jazdy kat. B. Chętnie pomagam innym, którzy potrzebują wsparcia. Dobrze radzę sobie w trudnych sytuacjach, które wymagają zachowania zimnej krwi. Potrafię zrozumieć ludzką niedolę i podtrzymać na duchu, jestem wyrozumiały i opiekuńczy. Często pojawia się u mnie wrażliwość i poczucie obowiązku. Staram się optymistycznie patrzeć na świat jednak nie zawsze maluje się on w jasnych barwach. Jak każdy z nas posiadam chwilę niedoli i bezradności. Potrafię narzucić sobie surową dyscyplinę jednak czasem brakuje mi silnej woli i zapału do pracy. Nie lubię krytyki lecz chętnie słucham pochwał pod swoim adresem bowiem sprawia mi to wiele satysfakcji i radości. Lubię stawiać na swoim i dominować. Angażuję się w każde powierzone mi zadanie i staram się wykonać jak najlepiej. Jestem tolerancyjny i lojalny wobec swoich przyjaciół i ludzi nieznajomych. Życzliwy dla znajomych i pragnący szczęścia innych. Często daję się ponieść nerwom i emocjom.  Potrafię uczyć się na własnych życiowych błędach. Posiadam własne zdanie oraz cenię ludzi którzy je posiadają. Potrafię cieszyć się chwilą. Nie znoszę obłudy, prowizorki i bałaganu – dlatego czasami bywam pedantyczny. Uwielbiam dobrą zabawę. Moje zainteresowania wiążą się przyrodą i naturą, a w szczególności z hodowlą różnego gatunku drobiu co wynika z mieszkania na wsi. W przyszłości marzę o małym domku z własnym podwórkiem i upragnionym samochodem, na który na chwilę obecną mnie nie stać. W wolnych chwilach lubię majsterkować.

Sebastian Mleczek

Sebastian Mleczek

Mam na imię Sebastian. Mam 32 lata. Mieszkam w województwie kujawsko-pomorskim, w miejscowości Golub-Dobrzyń, która położona jest nad rzeką Drwęcą. Z wyglądu jestem brunetem  o brązowych oczach, który przyjaźnie jest nastawiony do ludzi. Inni określają mnie jako osobę spontaniczną. Sam do siebie podchodzę z dystansem. Słucham innych i potrafię przyjmować krytykę. Z wykształcenia jestem pedagogiem i technikiem-informatykiem.  Bardzo cenię sobie pomoc innym osobom, szczególnie niepełnosprawnym. Sam jestem osobą niepełnosprawną po przebytym MPD. Moja determinacja i upór doprowadziły mnie do osiągnięcia dobrego stanu zdrowia, który osiągnąłem dzięki wieloletniej rehabilitacji. Bardzo lubię uprawiać sport siłowy  i rekreacyjny. W domu posiadam własny zestaw do ćwiczeń. Od tego miesiąca zapisałem się na siłownię. W życiu codziennym mam bardzo wypełniony czas. Pomimo tego, że pracuję w Międzynarodowej Fundacji Reaxum i w Świetlicy Socjoterapeutycznej i Środowiskowej znajduję czas na wolontariat, sport, a także naukę języka angielskiego.  W zeszłym roku uczestniczyłem także jako wolontariusz w Szlachetnej Paczce, gdzie byłem zastępcą lidera rejonu. W życiu lubię stawiać sobie wysoko poprzeczkę. Zamierzone cele staram się realizować jak najlepiej.  Jestem otwarty na zdobywanie nowych doświadczeń.  Wierzę, że jest wiele rzeczy, które jeszcze na mnie czeka. Moim hobby są komputery i nowości technologiczne. Sam potrafię zmontować „składaka”.  Moim ulubionym gatunkiem muzycznym jest rock, jednak po każdym dniu  zakładam słuchawki na uszy i załączam sobie muzykę relaksacyjną. Bardzo interesuję się psychologią, a także tematyką związaną z funkcjonowaniem mózgu.  Moim marzeniem w tym roku jest skok na bungee. Jeżeli to zrobię  zamieszczę o tym informację i zdjęcie 🙂

Sebastian Kowol

Sebastian Kowol

Sebastian Kowol, mam 40 lat. Urodziłem się w Tarnowskich  Górach. Od urodzenia jestem osobą niepełnosprawną. Ukończyłem studium policealne o kierunku technik prac biurowych. Interesuje się muzyką oraz fotografią

Sandra Korsak

Sandra Korsak

Nazywam się Sandra Korsak. Mam 25 lat, jestem absolwentką Uniwersytetu Szczecińskiego na kierunku filologia śródziemnomorska. Skończyłam także kilka kursów komputerowych. Od jedenastego roku życia choruję na chorobę, która pozbawia mnie równowagi. Od ponad roku mieszkam ze swoim narzeczonym, od tego czasu wspomagam się wózkiem inwalidzkim. Cieszę się każdym dniem

Robert Betański

Nazywam się Robert Betański, mam 29 lat. Jestem absolwentem Specjalnego Ośrodka dla dzieci i młodzieży słabowidzącej I niewidomej nr 1 w Bydgoszczy imieniem L. Braille’a. Aktualnie jestem studentem Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy na kierunku kulturoznawstwo o specjalności zarządzanie w kulturze.  Interesuje się głównie dostępnością obiektów, zwłaszcza pod kątem osób z dysfunkcją wzroku. Ciekawią mnie nowości technologiczne Apple. Lubię słuchać muzyki oraz sport, głównie piłka nożna i żużel.  Śledzę na bieżąco sytuacje polityczną oraz gospodarczą w Polsce i na świecie , także pod kątem osób z niepełnosprawnościami.

Renata Mirowska

Renata Mirowska

Mam na imię Renata. Mam 36 lat.. Od urodzenia choruję na dziecięce porażenie mózgowe spastyczne – czterokończynowe. Poruszam się na wózku manualnym, korzystając z pomocy osoby towarzyszącej, a od kilu lat samodzielnie jeżdżę wózkiem elektrycznym.
Rodzina i przyjaciele są obecni w moim życiu  od zawsze, dlatego byłam i jestem pozytywnie nastawiona do świata i ludzi.

Jestem osobą charyzmatyczną, kreatywną, empatyczną, radosną i kocham życie mimo mojej niepełnosprawności. Uważam, że niepełnosprawność to stan ducha a nie ciała. Stawiam sobie cele i staram się je realizować w 100-u procentach. Jestem osobą aktywną i nie rozumiem słów (szczególnie u młodych i sprawnych ludzi) – nudzi mi się! 🙁
Ja nie mam czasu na nudę i to jest mój klucz by być szczęśliwą i robić to, co kocham 🙂
Za pomocą patyczka w ustach obsługuję komputer. I tak też pracuję. To moja alternatywa na ręce, które mnie „nie słuchają”
A w życiu tak całkiem prywatnym – na mojej drodze spotkałam miłość, z którą planujemy wspólne życie 🙂
Lubię spotkania ze znajomymi i przyjaciółmi , pisać wiersze, grać w pantomimach z naszym zespołem, bawić się czasem grafiką i odkrywać to, co jest tajemnicze i nieznane – widzieć i czuć to, czego inni nie dostrzegają i nie potrafią odczuć.
Uwielbiam się śmiać… – gdy nie masz nic do zaoferowania, ofiaruj uśmiech 😉
Być dla innych, a nie tylko dla siebie (jestem wolontariuszką w Stowarzyszeniu z Zabrza) – Tym się kieruję w życiu!
Kocham słońce, muzykę, motory, wiatr we włosach kiedy np. jadę sobie moim „BMW” (wózkiem elektrycznym) przed siebie.
Kocham też piękno. Nawet w drewnianym klocku można znaleźć kolor, subtelność, kształt, urok, a nawet poczuć zapach… (czasem farby niestety ale jest)
Od 2014 roku prowadzę fotoblog-a i stronę na Facebook-u o tematyce życiowo-modowej.
Chcę w ten sposób pokazać, że można się świetnie czuć we własnej skórze, mieć zdrowy apetyt na życie, z uśmiechem spoglądać w lustro i mieć świadomość, że jest się atrakcyjnym dla siebie i innych

Krzysztof Pidojma

Krzysztof Pidojma

Krzysztof Pidojma. Jestem społecznikiem od wielu lat biorę udział w wielu inicjatywach społecznych dotyczących ludzi, którzy potrzebują pomocy, bo wiem że warto. Sam jestem osobą z dystansem do życia. Potrafię śmiać się sam z siebie, co ułatwia mi pokonywanie problemów dnia codziennego. W wolnym czasie uprawiam sport to dla mnie rehabilitacja i przyjemność.

Paweł Onichimowski

Nazywam się Paweł Onichimowski, mam 46 i mieszkam w Szczecinie. Jestem żonaty, mam 14 letnią córkę. Posiadam wykształcenie wyższe ekonomiczne. Pracowałem w różnych firmach ale najdłużej w branży finansowej (12 lat) i jako handlowiec w firmach produkcyjnych. Od 2013r mam zdiagnozowaną chorobę SM i od tego czasu musiałem zaprzestać  aktywności zawodowej na wymienionych stanowiskach. Posiadam psa labradora w kolorze biszkoptowym, z którym lubię wychodzić na spacery. Interesuję się muzyką, filmem oraz polityką.

Paulina Białek

Paulina Białek

Paulina Białek  Mam 22 lata i 170 cm  wzrostu. Jestem szczupłą, niebieskooką  blondynką  . Jestem  osobą  nieśmiałą  Lubiącą  domowe zacisze. W  wolnym  czasie  chętnie  oglądam  jakiś  dobry  film  oraz  słucham muzyki   popularno-rozrywkowej  .  Cenię  sobie  czas  spędzony  w  gronie najbliższych.

Monika Hyła

Monika Hyła

Mam na imię Monika Hyła. Mam 33 lata. Urodziłam się w Mikołowie. Od urodzenia choruję na rdzeniowy zanik mięśni. Ukończyłam studia wyższe magisterskie o specjalności marketing i zarządzanie na Politechnice Śląskiej w Zabrzu. Lubię śpiewać, słuchać muzyki, grać na keyboardzie oraz pracować przy komputerze. Lubię także spacery, na które jeżdżę swoim wózkiem elektrycznym, dzięki któremu mogę w miarę samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym. Kocham zwierzęta. Mam psa o imieniu Tosia. W sierpniu skończy 7 lat. Mieszkam sama w mieszkaniu na parterze z podjazdem. Rodzice mieszkają na tym samym osiedlu co ja. Codziennie do mnie przychodzą i mi pomagają w niektórych czynnościach dnia codziennego. Jestem osobą spokojną i wrażliwą. Pomimo przejść związanych z chorobą i wielu doświadczeń życiowych staram się żyć i funkcjonować jak tylko potrafię.

Monika Czerczak

Monika Czerczak

Nazywam się Monika Czerczak. Mieszkam na niewielkiej wsi obok Stargardu. Nie widzę od 3 roku życia. Jestem 28-letnią absolwentką technikum masażu.  Należę do osób aktywnych i kontaktowych. Lubię przebywać z ludźmi. Jeżdżę na tandemie na dość spore dystanse, choć nieregularnie z braku stałego pilota.  Uwielbiam zdobywać górskie szczyty. Jednakże moją pasją pierwszą i najważniejszą jest śpiew.  Mam za sobą wiele koncertów i festiwali z mniejszymi bądź większymi sukcesami. Muzyka towarzyszy mi bez przerwy w codziennym życiu. Inne przyjemności jakie pochłaniają mój czas to np. książki o tematyce bardzo różnorodnej i prawie z każdego gatunku literackiego w zależności od nastroju. Uwielbiam zwierzęta, przede wszystkim koty! Jestem niezwykle sentymentalna zarówno wobec miejsc, w których spędziłam parę chwil jak i do pamiątek, które z nich przywożę bądź dostaję. Kolekcjonuję kubki i muszle, które fascynują mnie swoją niepowtarzalnością, tajemniczością, pięknem – zarówno te morskie jak i zwykłe rzeczne, niezwykle kruche i delikatne. Staram się na każdym kroku być po prostu sobą i korzystać w życia w każdy możliwy sposób 🙂

Marzena Lipińska

Marzena Lipińska

Marzena Lipińska po mężu Augustyńska. Mam 31 lat , ukończyłam studia magisterskie w dziedzinie pedagogiki interwencyjnej. Po drodze ukończyłam wiele kursów i szkół m.in. technika grafiki komputerowej.  Jako dziecko miałam wypadek samochodowy, od tamtej pory jestem osobą niepełnosprawną z pierwsza grupą inwalidzką.

Jestem matką dwójki wspaniałych dzieci, 8 letniego Igora i 3 letniej Leny. Mimo swojej niesprawności dobrze opiekuje się dziećmi, dbam o ich rozwój i jako pedagog wiem co dla nich najlepsze.

Marlena Wereda

Marlena Wereda

Nazywam się Marlena Wereda, mam 30 lat. Mieszkam w Kotuniu (woj. mazowieckie). Urodziłam się z przepukliną oponowo-rdzeniową, wodogłowiem, lekkim niedowładem kończyn dolnych. Mam umiarkowany stopień niepełnosprawności, ale pomimo tego staram się prowadzić w miarę normalne życie. Pracuję, jak są możliwości uprawiam ulubiony sport jakim jest kajakarstwo. Lubię też żagle, boccie. W czasach licealnych brałam udział w zawodach sportowych w rzucie kulą i oszczepem. Lubię wypoczynek na świeżym powietrzu, spotkania w gronie znajomych, rodziny, obejrzeć dobrą komedię a zwłaszcza romantyczne, rozwiązywanie krzyżówek, słuchanie muzyki. Jestem obowiązkowa, punktualna, pracowita, koleżeńska, pomocna, można na mnie polegać, wrażliwa, solidna. Jak coś robię, to robię to dokładnie. Nie poddaje się, jak coś idzie nie tak, robię to ponownie, aż do skutku. Sprawdzam czy coś jest zrobione dobrze po kilka razy. Lubię ludzi, kontakt z nimi, przebywanie, rozmowy. I cieszę się z tego co mam i że mam wokół siebie tylu kochanych i dobrych ludzi, którzy są ze mną, wspierają, kochają  znając mnie z moich wad i zalet.

Mariusz Zięba

Mariusz Zięba

Mam na imię Mariusz. Mam 39 lat. Jestem żonaty. Mieszkam w Warszawie. Jestem człowiekiem spokojnym, otwartym i szczerym. Lubię muzykę, film, teatr i sport. Pomimo, że jestem osobą niepełnosprawną ruchowo (chodzę o kulach) staram się żyć aktywnie. Od kilku miesięcy trenuję Tenis Stołowy w Integracyjnym Klubie Sportowym. Jestem także kibicem piłkarskiego klubu Legia Warszawa, klubu który wspieram swoją obecnością na meczach.                                                                                                                                                            Moim mottem życiowym jest cytat, który pochodzi z książki “Nocny lot” Antoine de Saint- Exupéry-   “W życiu nie ma rozwiązań. Jest tylko działanie sił. Te siły trzeba umieć stworzyć, a rozwiązanie przyjdzie samo.”

Maria cieślak

Maria cieślak

Mam na imię Maria. Jestem z Konina. Ukończyłam studia wyższe pedagogiczne oraz kursy: ECDL i graficzny. Interesuję się pedagogiką, socjologią, psychologią, muzyką i dobrą książką. Bardzo dobrze znam obsługę komputera, internetu oraz wielu programów graficznych.  Staram się być optymistką, często się śmieję wnosząc do swojego życia dużo energii i radości.  Cenię sobie szczerość i poczucie humoru. Nie znoszę chamstwa, egoizmu i oceniania innych. Zawsze stawiam na realizację założonego celu. Jestem osobą odporną na stres, skuteczną w działaniu i lojalną wobec innych ludzi.

Marcin Przygoda

Marcin Przygoda

Mam 35 lat.  Urodziłem się w Warszawie, gdzie ukończyłem studia magisterskie w Wyższej Szkole Pedagogiki Resocjalizacyjnej na kierunku : edukacja dla bezpieczeństwa, oczywiście, zgodnie z moimi zainteresowaniami.  W latach 2000-2014 pracowałem na stanowiskach kierowniczych, w różnych agencjach ochrony, gdzie poza nadzorowaniem, szkoleniem oraz rekrutacją pracowników wykonywałem szereg prac biurowych. Począwszy od prowadzenia dokumentacji, która jest wymagana przez akty normatywne. Organizowałem spotkania z kontrahentami, podczas których uzgadniałem i opracowywałem procedury poprawiające bezpieczeństwo. Interesuje się historią, konfliktami zbrojnymi, techniką militarną, można powiedzieć wojskowością we wszelkim wydaniu, wszelkimi wydarzeniami mającymi wpływ na bezpieczeństwo naszego Państwa. Prywatnie mam 9-cio letniego synka Damianka i kochającą żonkę Anię.

Marcin Perczyński

Marcin Perczyński

Nazywam się Marcin Perczyński. Mam 34 lata. Jestem szczupłym,  niebieskookim, ciemnym blondynem średniego wzrostu. Jestem niepoprawnym optymistą , na mojej buzi zawsze widnieje uśmiech. Oczywiście zdarzają się też chwile, kiedy nie mam humoru, ale dzieje się tak bardzo rzadko. Lubię słuchać muzyki. Pozwala mi się to zrelaksować, lubię polski disco polo, a także pop i rock. Dążę do celu zawsze, nawet w bardzo trudnych sytuacjach, nigdy się nie poddaję. Uczęszczam na  zajęcia  czyli rehabilitację,  plastykę, rysunek itd, cztery  razy w tygodniu. Lubię podróżować. Zwiedziłem już Francję. W wakacje czasami wyjeżdżam nad nasze morze. Uwielbiam sport,  szczególnie piłkę nożną .Moim największym marzeniem jest założenie własnej rodziny

Marcin Goralewski

Marcin Goralewski

Mam na imię Marcin, mam niespełna 38 lat. Pochodzę z Rogoźna, małej miejscowości położonej w województwie wielkopolskim. W 2007 roku uległem wypadkowi komunikacyjnemu i od tego czasu jestem osobą niepełnosprawną. Sytuacja ta jednak nie przeszkodziła mi w założeniu rodziny, mam kochającą, wspaniałą żonę, która wspiera mnie w każdej sytuacji, z którą mam dwóch  cudownych synów. Jestem osobą wesołą, koleżeńską, życzliwą, łatwo nawiązuję nowe znajomości. W miarę możliwości chętnie służę pomocą innym, starannie i sumiennie  wykonuję powierzone mi obowiązki, potrafię pracować w grupie jak i indywidualnie. Moją pasją od najmłodszych lat jest muzyka, w wieku 12 lat rozpoczęła się moja przygoda z muzykowaniem i trwa do dzisiaj. Gram w Orkiestrze Dętej Rogozińskiego Centrum Kultury im. Edmunda Korybalskiego na saksofonie tenorowym. Hobbystycznie hoduję krewetki akwariowe, co również sprawia mi wiele radości i przyjemności J

Małgorzata Witaszek

Małgorzata Witaszek

Nazywam się Małgorzata Witaszek. Mam 43 lata, trzech synów i jestem babcią mojej ukochanej wnusi Lilii Marii. Mieszkam teraz w Puławach, a pochodzę z okolic Sandomierza. Jestem osobą niepełnosprawną, ale staram się cieszyć życiem każdego dnia. Jestem osobą wesołą, tolerancyjną, lubię pomagać ludziom i widzieć uśmiech na ich twarzach. Praca zdalna, którą wykonuję, jest dla mnie zbawieniem dla duszy i ciała. Czuję się potrzebna w społeczeństwie i szczęśliwa.

Magdalena Wasielewska

Magdalena Wasielewska

Nazywam się Magdalena Wasielewska. Mam 33 lata. mieszkam w Droszewie tj. niewielkiej miejscowości pod Kaliszem w Wielkopolsce. Ukończyłam studia o kierunku technologia żywności. Po zakończeniu szkoły udało mi się znaleźć pracę w wyuczonym zawodzie w Kaliszu, wiec porzuciłam Poznań i wróciłam w rodzinne strony.  Niestety po niespełna 3 latach choroba przybrała bardziej agresywną postać, co uniemożliwiło mi pozostanie na stanowisku pracy. W październiku 2015r. zaręczyłam się. Obecnie skupiam się na rehabilitacji, lubię obejrzeć ciekawy film, przeczytać dobra książkę. W weekend spotykam się ze znajomym lub wychodzę z narzeczonym.

Maciej Bogdanowicz

Mam na imię Maciej , mam 29 lat. Mieszkam w Wałczu w dawnym województwie pilskim, obecnie zachodnio-pomorskim. Ukończyłem Szkołę Policealną.

Obecnie mieszkam sam. Świat otwiera na nowe znajomości osób zdrowych i doświadczenia, te które chcę pamiętać i te, które nigdy nie powinny mieć miejsca . Poznaje wielu fajnych ludzi, często oddalonych wiele kilometrów ode mnie. W dalszym ciągu walczę o swoje zdrowie. Pomocni są przy tym moi przyjaciele- takie  życzliwe osoby-  to im dzisiaj zawdzięczam, że sobie radzę.

Piotr Konieczyński

Nazywam się Piotr Konieczyński. Mam 27 lat, mieszkam w Katowicach. Poruszam się na wózku inwalidzkim. Studiuje na ostatnim semestrze studiów magisterskich na kierunku zarządzanie w fizjoterapii i sporcie osób niepełnosprawnych. Moje zainteresowania to sport, głównie siatkówka, piłka nożna i tenis, muzyka, polityka. W dalszej perspektywie mam w planach rozpoczęcie drugiego kierunku studiów – politologii na Uniwersytecie Śląskim. Jestem osobą pogodną, towarzyską i kontaktową.

Kazik Gwóźdź

Kazik Gwóźdź

Kazik Gwóźdź. Mam 54 lata. Mając 16 lat uległem wypadkowi, skoczyłem do wody na główkę. Doznałem urazu kręgów szyjnych, paraliżu kończyn dolnych i niedowładu kończyn górnych. Potrzebuję  stałej opieki. Poruszam się tylko na wózku elektrycznym. Mieszkam na wsi z rodzicami. Latem wyjeżdżam na dwór, lubię spacery po okolicy. Lubię robić zdjęcia.  Wolny czas spędzam oglądając filmy i słuchając muzyki z lat 70 i 80. Grywam na komputerze, klawiaturę obsługuję tylko jedną ręką. Praca zwiększa moje poczucie wartości, pozwala na dalszy osobisty rozwój i poznawanie nowych osób.

Katarzyna Rymaszewska

Nazywam się Katarzyna Rymaszewska. Mam 29 lat. Mieszkam w Łapach, w województwie podlaskim. Choruję na Dziecięce Porażenie Mózgowe z niedowładem 4-kończynowym. Życie nigdy mnie nie oszczędzało, jak chyba większość ludzi. Idę jednak przez życie z dewizą; „to, że nieraz jest źle nie oznacza przecież końca, warto iść do przodu choćby po jeden dotyk słońca”. Jestem osobą z ogromnym poczuciem humoru. Solidna, punktualna, komunikatywna, empatyczna. Jak mam założony względem siebie cel to uparcie próbuję go osiągnąć. Jeśli coś robię, to zawsze to robię na sto procent swoich możliwości. Bardzo lubię pomagać innym, uwielbiam spacery ze swoim kochanym pekińczykiem i spotkania ze znajomymi. Lubię czytać, słuchać muzyki, surfować po internecie, wyjść na pizzę czy dobre ciacho do cukierni. Moimi priorytetami są praca, rodzina, przyjaciele i zdrowie. Nie jestem człowiekiem, który ma tyko zalety. Jak każdy mam także i wady. Zdarza mi się podjąć złą decyzję. Efektem końcowym jest wyciągnięcie odpowiednich wniosków, które rzutują na moje kolejne decyzje. Pomimo trudności potrafię cieszyć się z każdego dnia i każdego promyka słońca.

Kamil Krzywonos

Kamil Krzywonos

Witam mam na imię Kamil , urodziłem się z przepukliną oponowo rdzeniową na odcinku lędźwiowym. Kocham sport. Gram w piłkę nożną, siatkówkę, koszykówkę, tenisa stołowego. Jestem zapalonym kibicem. Lubię czytać książki znanych sportowców, oglądać filmy biograficzne o sportowcach. Chcę spróbować swoich sił w zawodach większej rangi. Lubię podróże, jeżdżę na wycieczki ze stowarzyszenia TRION (Turystyka, Rehabilitacja i Integracja Osób Niepełnosprawnych ), którego jestem członkiem. Zawsze staram się pomagać innym. Czytam Słowo Boże i Boże książki, które pomagają mi w trudnych chwilach .

Judyta Obidzińska

Jestem absolwentką Politechniki Warszawskiej i technikiem bezpieczeństwa i higieny pracy. Uwielbiam zwierzęta, szczególnie żółwie i koty.  Czas wolny poświęcam na czytanie książek fantasy, słuchanie muzyki, gotowanie, spacery i geocaching. Interesuję się Japonią i zdrowym trybem życia 😉

Janina Gierlicka

Janina Gierlicka

Nazywam się Janina Gierlicka. Mam 50 lat, mieszkam województwie podkarpackim. W latach 1989-2001r. pracowałam w Spółdzielni Niewidomych „Start” w Przemyślu na wydziale elektrycznym oraz szczotkarskim. W międzyczasie założyłam rodzinę. Od urodzenia miałam problem ze wzrokiem i obecnie posiadam I grupę inwalidzką. Mimo to w dalszym ciągu zamierzam podwyższać poziom swoich kwalifikacji. Od lutego 2015 r. pracuję w firmie HUSCON Sp. z o.o. jako pracownik Prac Interwencyjnych i Merchandisingu , a dzięki temu mogę się samorealizować i rozwijać swoje umiejętności w pracy na komputerze. Lubię słuchać muzyki.

Jacek Pawłowicz

Jacek Pawłowicz

Nazywam się Jacek i mieszkam w Krakowie. Mam 41 lat, mam fantastyczną żonę i dwie urocze córki. Interesuję się muzyką zwłaszcza rock, blues i jazz, fotografią i motoryzacją. Uwielbiam kuchnię azjatycką, moim marzeniem jest wyprawa do Azji. Nie toleruję nietolerancji i cenię sobie otwartość i poczucie humoru.

Izabela Mittmann

Mam na imię Izabela, mieszkam w małej miejscowości w Wielkopolsce. Mam 26 lat. Jestem miłą, sympatyczną osobą, która kocha towarzystwo najbliższych osób. Staram się zwalczać wszystkie przeszkody stojące mi na drodze do upragnionego celu. Angażuję się w każde powierzone mi zadanie i staram się wykonać je jak najlepiej. Dobrze radzę sobie w trudnych sytuacjach. Jestem wyrozumiała i opiekuńcza. Często pojawia się u mnie wrażliwość i poczucie obowiązku. Najważniejszą wartością jest dla mnie rodzina, z którą uwielbiam spędzać czas. Dwa lata temu przeszłam ciężką chorobę neurologiczną, która zmieniła mój sposób patrzenia na otaczającą rzeczywistość. Z ogromną pomocą męża prowadzę dom i wychowuję dwuletniego syna, co sprawia mi ogromną satysfakcję.

Iwona Rolnicka

Nazywam się Iwona Rolnicka. Mam 47 lat, jestem mężatką i mamą wspaniałych dzieci. Mieszkam w Wiśniewie, województwo warmińsko-mazurskie. Jest to ładna, spokojna miejscowość w okolicy Elbląga. Jestem osobą niepełnosprawną od 2002 roku, mam zwyrodnienia bioder oraz wadę serca. Moje zainteresowania to amatorska fotografia i bukieciarstwo. Rekreacyjnie jeżdżę na rowerze oraz uprawiam nordic walking. Lubię słuchać muzyki Gospel, uwielbiam zespół Trzecia Godzina Dnia. Bardzo lubię pracę przy komputerze. Jestem osobą uśmiechniętą, otwartą na innych ludzi i pełną optymizmu, mimo przeciwności losu. Moim celem życiowym jest wychowanie i zapewnienie moim dzieciom godnej przyszłości oraz dążenie do swoich marzeń  i pragnień.

Toimasz Grzyb

Toimasz Grzyb

Mam na imię Tomasz, pochodzę z woj. mazowieckiego. Mam 30 lat, od urodzenia poruszam się na wózku inwalidzkim. Jestem po studiach magisterskich o specjalności zarządzanie bezpieczeństwem. W wolnym czasie lubię grać w koszykówkę na wózkach, a także strategiczne gry komputerowe. Mam prawo jazdy i własny samochód. Bardzo lubię podróżować, jest to coś co naprawdę mnie odpręża i dodaje mi skrzydeł.

Elżbieta Goc

Elżbieta Goc

Mam na imię Elżbieta, mam 48 lat. Mieszkam w Elblągu . Jestem mężatką od 22 lat, mam dwoje dorosłych dzieci-  córkę i syna oraz ukochaną wnusię Zuzankę. Od 2004 roku jestem osobą niepełnosprawną ruchowo, mam niedowład połowiczny lewostronny, spowodowany pęknięciem tętniaka. Jestem osobą komunikatywną,  lubię przebywać wśród ludzi. Jestem wesoła, uśmiechnięta, zawsze staram się w miarę możliwości pomagać innym. Jestem otwarta na różne nowe wyzwania, nie zamykam się w czterech ścianach. Pomimo choroby chętnie wychodzę do ludzi. Lubię oglądać filmy przyrodnicze, programy dokumentalne oraz słuchać muzyki lat 80/90. W 2011 roku zachorowałam na raka, przeszłam 6 kursów chemioterapii. Nie poddałam się, podjęłam walkę i wygrałam ją i jestem z tego dumna. Chcę powiedzieć wszystkim, którzy są chorzy na tę chorobę by się nie poddawali.  Walczcie o siebie, bo życie jest piękne

Dorota Owczarek

Dorota Owczarek

Nazywam się Dorota Owczarek, mam 28 lat. Od urodzenia choruje na Dziecięce Porażenie Mózgowe. Poruszam się na wózku inwalidzkim. Jestem osoba uśmiechniętą,  mam duże poczucie humoru , lubię spotykać się ze znajomymi. W wolnym czasie lubię  oglądać sport w telewizji i słuchać muzyki.

Angelika Domańska

Angelika Domańska

Nazywam się Angelika, pochodzę ze Szczecina. Jestem osobą pogodną, otwartą na świat i ludzi. Moją dewizą w życiu jest iść do przodu pomimo przeszkód i przeciwności losu. Pomimo przeciwności losu ukończyłam studia i staram się być aktywna społecznie oraz zawodowo. Dzięki dążeniu do celu udało mi się samodzielnie zamieszkać. W przyszłości, jeśli mi tylko zdrowie na to pozwoli, chciałabym zrobić kurs prawa jazdy. W wolnych chwilach spotykam się z przyjaciółmi na wypady do kina lub opery. Uwielbiam spędzać czas na łonie natury. Jedną z moich pasji są podróże oraz zdobywanie kolejnych szczytów górskich. W zimowe popołudnia zaszywam przy dobrej książce z ciepłą herbatką. W przyszłości chciałabym założyć własną rodzinę i być w pełni niezależną i szczęśliwą kobietą.

Wiktor Dobrowolski

Wiktor Dobrowolski

Nazywam się Wiktor Dobrowolski, mam 22 lata. Ukończyłem liceum ogólnokształcące, o kierunku biologiczno – chemicznym. Obecnie uczę się zaocznie w studium policealnym ŻAK w Katowicach na kierunku technika administracji. Chcę się rozwijać w tym kierunku ponieważ administracja jest moim powołaniem. Jestem szczerą osobą, zawszę mówię to co myślę i sądzę na dany temat, choć nie wszystkim się to podoba. Jestem otwarty, komunikatywny i towarzyski. Lubię przebywać między ludźmi, chociaż w nowym otoczeniu raczej bywam nieśmiały i małomówny. Jestem ambitny, dążę do samodzielności. Moimi zainteresowaniami są muzyka, podróże, wędkarstwo, meteorologia, astronomia i geologia. Z dziedzin z sportu uwielbiam koszykówkę i siatkówkę. Interesuję się też gastronomią i dietetyką. Uwielbiam poznawać nowe smaki potraw oraz sam przyrządzać jakieś drobne potrawy, na poziomie początkującym 🙂

Dawid Gruchlik

Dawid Gruchlik

Ukończyłem studia magisterskie na kierunku zarządzanie specjalność ZZL . Moją pasją jest dziennikarstwo radiowe. W wolnych chwilach jestem reporterem radiowym. Jestem osobą, która ma zawsze dużo do powiedzenia. Nie mam problemu z nawiązywaniem kontaktów z ludźmi. Lubię słuchać muzyki. Zdarza mi się także statystowanie w filmach.

Dariusz Zarzecki

Nazywam się Dariusz Zarzecki . Mam 41 lat, urodziłem się na Pomorzu, ale od około 30 lat mieszkam na Śląsku. Interesuje się strzelectwem z broni pneumatycznej dla osób niewidomych, biegami oraz szachami. Oprócz zalet posiadam też wady- jestem uparty, lubię stawiać na swoim chociaż nie zawsze mam rację. Jestem zodiakalnym baranem 😉

Dariusz Rorbach

Dariusz Rorbach

Nazywam się Dariusz Rorbach. Mam 36 lat I mieszkam Tychach w województwie śląskim. Od urodzenia zmagam się z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym (MPD). Posiadam wykształcenie średnie (technik informatyk). Jestem osobą pozytywnie nastawioną do świata, łatwo nawiązuję nowe kontakty. Interesuję się informatyką i IT, muzyką, literaturą, sztuką, filmem, kinem, teatrem, sportem oraz e-sportem.

Dariusz Piotrowski

Dariusz Piotrowski

Piotrowski Dariusz . Mam 31 lat. W 1998 r uległem wypadkowi samochodowemu na skutek którego doznałem urazu kręgosłupa na odcinku szyjnym. Od tamtej pory poruszam się na wózku inwalidzkim. Posiadam wykształcenie średnie. Interesuje się grafiką i sztuką w różnej jej formie. Wolny czas lubię spędzać poza domem- jezioro, otwarte przestrzenie, natura i przyjaciele. Żyję z dnia na dzień nie przywiązując zbyt wielkiej wagi do dóbr materialnych.

Dariusz Bzdek

Dariusz Bzdek

Nazywam się Dariusz Bzdek. Mam 28 lat. Od ponad roku mieszkam sam w Zamościu. Na co dzień poruszam się o laskach, na większe odległości używam wózka inwalidzkiego. Ukończyłem dwa kierunki  studiów magisterskich z  administracji  i  ekonomii. Ponadto  ukończyłem studia podyplomowe na kierunku  bankowość i finanse i kurs księgowości.

Jestem osobą  otwartą, łatwo nawiązuję kontakty. Lubię przebywać  z innymi ludźmi, szybko się uczę i chętnie szukam nowych wyzwań. W ubiegłym roku zdałem prawo jazdy, co sprawiło  mi ogromną radość. Dzięki temu stałem się jeszcze bardziej samodzielny. Do moich zainteresowań nalezą podróże, muzyka i sport

Bożena Molga

Na imię mam Bożena.
Jestem prawie pięćdziesięcioletnią
kobietą, od wielu lat szczęśliwą mężatką, matką i
babcią 8-letniego Aleksandra i 9 miesięcznej
Karolinki.Mieszkam na północy Polski.
Jestem osobą średniego wzrostu. Mam
ciemne włosy. Staram się zawsze mieć pogodne
oblicze i uśmiech nawet w trudnych sytuacjach.
Z wykształcenia jestem księgową i
pracownikiem kadrowo-płacowym.
Od wielu lat jestem osobą
niepełnosprawną. Moja choroba uniemożliwia mi
samodzielne wychodzenie z domu. Początkowo
byłam tym faktem bardzo załamana, ale
wiedziałam, że muszę dalej żyć i zdobyłam
między innymi wiedzę oraz zamiłowanie do
komputera. Sama nauczyłam się projektować
grafikę, strony internetowe i prowadzić sklepy internetowe.
Osobiście bardzo lubię dobrą muzykę, filmy akcji i książki, szczególnie powieści, klasykę i
beletrystykę historyczną.
Jestem spostrzegawcza i bardzo szybko się uczę. Szczególnie łatwo potrafię przyswajać
wszelkie nowości i te techniczne, i te informatyczne.
Jestem pogodnego usposobienia i posiadam poczucie humoru.
Wiele przyjemności daje mi aktywny wypoczynek na ogródku działkowym. Szczególnie
lubię projektować i wykonywać rabaty kwiatowe wykorzystując różne pomysły.
Wraz z mężem lubimy podróże i zwiedzanie zwłaszcza historycznych miejsc.
Wiele radości daje mi możliwość przebywania na łonie natury w otoczeniu roślin. Potrafię
dostrzegać piękno w najdrobniejszych szczegółach otaczającej nas przyrody.
Moim hobby jest również fotografia. Lubię fotografować krajobrazy, elementy przyrody,
zabytki architektury, ale też i ludzi.
Jestem osobą wierzącą i aktywnie uczestniczącą w życiu chrześcijańskim.
Kocham wszystkie zwierzęta. Zawsze miałam w domu jakieś zwierzątko. Często były to
chomiki, świnki morskie. Miałam też pieska, a obecnie mam już 15 lat kota o imieniu Tygrys.
Wiele satysfakcji daje mi możliwość przebywania i przede wszystkim możliwość rozmów z
różnymi ludźmi. Jestem osobą przyjaźnie nastawioną do wszystkich i darzącą szacunkiem,
serdecznością wszystkich ludzi, dążącą do utrzymywania poprawnych, dobrych i życzliwych
stosunków ze wszystkimi ludźmi. Nie uznaję w tym względzie jakichkolwiek uprzedzeń czy
dyskryminacji. Mamy z mężem wielu przyjaciół i znajomych na całym świecie.
Jestem osobą delikatną, rozważną, koleżeńską, miłą, pełną optymizmu, spokoju i ciepła.
Jestem dość tolerancyjna i wyrozumiała wobec innych, mniej wobec siebie. Potrafię sobie radzić w
różnych sytuacjach, w tym również stresowych. Jestem też bardzo wrażliwa na piękno, ale i na
ludzką krzywdę i niesprawiedliwość. Jestem zdecydowaną przeciwniczką wszelkiego zła,
przemocy, przestępczości, wandalizmu i niesprawiedliwości. Szczególnie porusza mnie krzywda
bezbronnych i słabych, zwłaszcza dzieci.
Nie palę papierosów i nie używam alkoholu. Staram się prowadzić zdrowy tryb życia i
zdrowe odżywianie. Bardzo lubię porządek i schludny wygląd.
Jeśli chodzi o stosunek do spraw zawodowych jestem obowiązkowa, lojalna, sumienna,
(czasem może aż za bardzo) drobiazgowa, uparta i konsekwentna w dążeniu do celu.

Bogdan Ochmański

W roku 2007 stwierdzono u mnie cukrzycę, która w roku 2013 spowodowała amputacje nogi. Od tego czasu moje codzienne życie osobiste jak i zawodowe uległo totalnej zmianie. Musiałem dostosować się do istniejącej rzeczywistości. Dzięki Fundacji Polskich Kawalerów Maltańskich dostałem zatrudnienie w firmie. Moja niepełnosprawność sprawia, że interesuje się wszelkimi informacjami, które pozwoliły by mi być jak najbardziej samodzielnym w życiu codziennym. Interesują mnie różne programy i nowinki komputerowe, które umożliwiają i ułatwiają prace z komputerem. Bardzo lubię czytać książki i zdobywać wiedzę na tematy związane z historią, geografią i przyrodą .

Bartosz Sikora

Nazywam się Bartosz Sikora. Mam 30 lat i od dwóch lat poruszam się na wózku inwalidzkim. Mieszkam w małej miejscowości Śmigiel w Wielkopolsce. Jestem DJ amatorem, zajmuje się tworzeniem muzyki w specjalnym programie FL STUDIO. Jestem także członkiem poznańskiego klubu rugby na wózkach Balian Wheelchair Rugby Team. Polecam taką aktywność wszystkim tetraplegikom. W wolnych chwilach gram na harmonijce i uczę się języka angielskiego.

Anna Tokarska

Anna Tokarska

Nazywam się Anna Tokarska. Jestem studentką zarządzania organizacjami sportowymi i turystycznymi na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach. Interesuję się sportem w różnych aspektach: zarządzanie, psychologia, metody treningowe, odżywianie oraz suplementacja. Aktywność fizyczna jest moją pasją, zwłaszcza turystyka górska. Obecnie uczestniczę w projekcie „ Niepełnosprawni w górach- Razem na szczyty”, fundacji „Poza Horyzonty” im. Jaśka Meli, w którym osoby z ograniczeniami ruchowymi i sensorycznymi wraz z wolontariuszami zdobywają Koronę Gór Polski

Chcę pokazać, że własne ograniczenia są tylko w głowach, a niemożliwe nie istnieje!

Anna Kolasa

Urodziłam się jako zdrowe dziecko W wieku siedmiu lat zaczęłam nagle tracić wzrok. W ciągu trzech miesięcy straciłam 50% wzroku. Stwierdzono u mnie Zespół Stargarda z widzeniem obwodowym , zwyrodnienie nerwów wzrokowych i krótkowzroczność. Mimo to, ukończyłam studia pedagogiczne, a także studium medyczne na kierunku technik masażysta.

Aneta Nagadowska

Aneta Nagadowska -mam 42 lata. Ukończyłam technikum odzieżowe i policealne studium księgowości. Od 20 lat jestem mężatką , mam dwóch wspaniałych synów (18 i 9 lat) .Mieszkamy razem w małej, malowniczo położonej miejscowości Pobiedziska w Wielkopolsce niedaleko Poznania. Jestem osobą niepełnosprawną, niedowidzącą .Na pierwszym miejscu jest u mnie rodzina . Lubię czytać i oglądać filmy historyczne, katastroficzne, komediowe. Uwielbiam długie spacery i jazdę na rowerze . Jeżeli na wakacje to tylko w góry . Nie lubię siedzieć bezczynnie . Cenię szczerość i tolerancyjność. Mimo swojej niepełnosprawności staram się żyć normalnie . Jestem osobą otwartą. Czasem brakuje mi samodyscypliny.

Andrzej. Pochodzę

Mam imię Andrzej. Pochodzę z niewielkiej miejscowości w województwie lubuskim. Od ukończenia szkoły zawodowej pracowałem przez niespełna 30 lat w zawodzie elektryk w pobliskiej elektrowni wodnej. Mam żonę, pięcioro dorosłych już dzieci i dwoje wnucząt, z którymi spędzam swój czas wolny. Moim hobby jest wędkarstwo i jak się tylko nadarza się okazja to wraz z synem wyjeżdżam na całodzienne połowy. Lubię również swój wolny czas spędzać  w ogrodzie, gdzie uprawiam warzywa oraz owoce.  Na swoje 50 urodziny dostałem od dzieci w prezencie psa rasy shih tzu. Od razu przypadliśmy sobie do gustu mimo, że wcześniej nie wyobrażałem sobie życia z psem pod jednym dachem. Po długich rozmyślaniach nazwaliśmy go wspólnie z dziećmi „Kapsel” – ze względu na to, że przewracał butelki  z napojami i odkręcał sobie od nich korki/kapsle.